Smjörklípa.is

Hafið þið heyrt hver borgar Ólafi Arnarsyni bloggara og rithöfundi fyrir skrifin og skoðanirnar?

Nú. það eru................

Hann mun mögulega reyna að neita því en.......

Kv McCarty

Öfgar og geðveiki

Ritstjóri Eyjunnar hefur hugsanlega fengið væg einkenni bakþanka sem hann kannast þó ekki við eftir grein sem hann skrifaði af nokkurri vanstillingu um Hannes Hólmstein og amx og fleira vont í heiminum.

Ég veit ekki hvort tilefnið var grein um Össur Skarphéðinsson á amx eða hugarvakning sem ritstjórinn varð fyrir þegar aðhlátursefnið Árni Páll Árnason reyndi að gera sér, kannski undir rós, einhversskonar pólitískt mat úr hörmungaratburðunum í Noregi.

Ritstjórinn þarf svo ekkert að biðjast afsökunar á hatri sínu á amx og því sem þar er hvíslað eða ofnæminu fyrir Hannesi Hólmsteini. Sú saga er löng og merkileg og menn þumbast enn við í leðjuslagnum og ríghalda í fornar víglínurnar. Í þeirri baráttu virðist allt leyfilegt á báða bóga og má vart á milli sjá þó sumir þykist kannski sjá stigsmun er hann að mínu mati ekki eðlis.

En mér finnst verulega langt til seilst hjá þeim kumpánum að ætla að sýkna fjöldamorðingjann í Noregi af geðveiki heldur dylgja um að þetta sé í raun rökrétt afleiðing af skoðunum öfga hægrimanna sem hefði þá mátt búast við á hverri stundu frá fólki sem mælist alheilbrigt á geði.

Tal öfga hægri manna höfðar ekki til mín og það ryfjast upp fyrir mér að snarbilaðir menn finnast víst víða og ekki laust við að við þekkjum margar sögur um slíka sem hafa nýtt sér eiginlega hvaða hugmyndafræði sem er til voðaverka. Þar geta þeir horft til allra átta sem útbúnir eru víðsýni og þolgæði.

Ég tek þó auðvitað undir það að haturstal og neikvæðni er betri og frjórri jarðvegur en ekki en geld varhug við þeirri einföldun að það eitt og sér hafi, ásamt hugmyndafræði sem fjandinn Breivik aðhyllist, hafi ráðið öllum úrslitum. Hér þarf nefnilega geðveiki til þveröfugt við það sem ráðherrann heldur fram.

Hugsanlega eru öfgar geðveiki og geðveiki öfgar og kannski eru ýmsir einræðisherrar hvort sem litið er til skemmri eða lengri tíma barasta ekki geðveikir heldur bara lógísk afsprengi hugmyndafræði sem krefst þess að þjóðir séu beittar grimmd og sviptar mannréttindum og reisn.

það skyldi þó ekki vera...

Lífið hefur því miður að geyma sögur af fáránlegum frávikum brenglunar og geðveiki eins og helvítis skepnuna frá Noregi. Og mér er slétt sama þó menn setji nýtt heimsmet í orðhengilshætti.

Það er í besta falli ósmekklegt að reyna að slá pólitískar keilur af þessu ömurlega tilefni eins og ráðherrann og ritstjórinn létu eftir sér.

Röggi

Hleranir og ekki hleranir

Hvenær er skynsamlegt og gott að fjölmiðlar hleri síma eða lesi tölvupósta fólks? Í Bretlandi ætlar allt um koll að keyra vegna símahlerana fjölmiðlarisa. Almennt hefur fólk illan bifur á símahlerunum held ég, nema þegar vondu gæjarnir nást með þeim hætti.

Hver er munurinn á símahlerunum og að nýta sér illa fengna tölvupósta? Ég geri mér grein fyrir því að á góðum degi finnst flestum bara ekkert að því að hlera síma eða nýta sér tölvupósta vondu kallana en mælikvarðinn getur ekki legið þar. Helgar tilgangurinn algerlega meðalið þegar hann er góður? Hver gætir réttar þeirra saklausu?

Fjölmiðlamenn munu segja að ef taka eigi af þeim réttinn til að nýta upplýsingar sem ekki séu endilega fengnar með "löglegum" hætti sé allt að því sjálfhætt. Ég hef vissa samúð með þessu sjónarmiði en þurfa ekki fleiri atriði að koma til heldur en þetta þrönga sjónarhorn?

Við fyllumst réttláttri reiði vegna frétta af skipulögðum símahlerunum fjölmiðils en látum okkur eiginlega í léttu rúmi liggja þó fjölmiðlar nýti sér tölvupósta fólks. Af hverju er það? Sumir vilja hengja sig á tæknileg atriði eins og að munur sé á skipulagðri hlerunarstarfsemi og "tilviljanakenndum" upplýsingum sem fjölmiðlum berast í daglegu amstri.

En hvað segja lögin? Er mér leyfilegt að nýta tölvupósta sem eru ekki ætlaðir mér? Má ég hakka mig inn á pósta frá mönnum og ákveða svo síðar hvort þar er eitthvað sem ég tel nauðsynlegt að komi fyrir almennings sjónir? Og skiptir máli hvort ég hakkaði mig sjálfur eða fékk annan til þess?

Þetta er viðkvæmt og svæðið grátt og ég veit að fjölmiðlamenn telja nóg að sér þrengt fyrir og kannski eitthvað til í því. En getum við haft það þannig að hleranir beinar eða óbeinar séu í lagi þegar þær skila því sem við skilgreinum sem góðan árangur en afleitar þegar það gerist ekki?

Og spurningin sem mig vantar svar við er. Hver er munurinn á hlerunum símtala eða tölvupósta?

Röggi

Guðjón, rasismi og KSÍ

Sumt breytist seint og enn einu sinni virðist Guðjón þórðarson ekki geta unnið undir neikvæðri pressu. Af einhverjum ástæðum er hann nú þjálfari í næst efstu deild á Íslandi og gustar um kallinn sem hefur afrekað það á stuttum tíma sínum fyrir vestan að henda mönnum á dyr og nú síðast ýjar hann að rasisma hjá dómurum.

Guðjón er einn þeirra sem gleðst mjög á góðum degi og á þá ekkert nema vini en er þegar á móti blæs umkringdur vondu fólki. Ég veit ekki hvað þarf til þess að þjálfarar í Íslensku deildinni gangi fram af framkvæmdastjóra KSÍ en fyrir mig er svona tal allt að því óþolandi. Það er almennt viðurkennt meðal siðaðra manna í íþróttum að kynþáttafordómar eru síðasta sort. Og að saka menn um slíkt því grafalvarlegt mál jafnvel þó það komi frá Guðjóni Þórðarsyni.

Það er eitt að hafa þá skoðun að dómari sé slakur, hafi átt afleitan dag og þess háttar. Þjálfarar hafa að sjálfsögðu allan rétt á slíku mati. Framsetning þeirra á þessu faglega mati sínu skiptir þó alltaf máli. Það er ekkert faglegt við þessi ummæli Guðjóns og í alvöru deildum yrðu þessi ummæli Guðjóns litin alvarlegum augum og honum refsað í samræmi við það.

EF KSÍ gerir ekkert í þessu máli er varla hægt annað en að draga þá ályktun að þeir séu hreinlega sammála þessu mati þjálfarans. Knattspyrna er stór business og æskulýðsstarf og KSÍ þarf ekki á svona skemmdarstarfsemi á vörumerkinu að halda.

Ég sé að fyrstu viðbrögð KSÍ eru það að dómarastjóri segir viðkomandi dómara dreng góðan og þetta geti því ekki komið til. Einnig telur þessi maður að ummælin dæmi sig sjálf. Þessi viðbrögð KSÍ hljóta að vera þeirra framlag til áramótaskaupsins 2011......

Röggi

Bensingjald og samanburðarhagfræði Steingríms

Ég veit að það þjónar kannski engum tilgangi að pirra sig á fjármálaráðherra og skilningi hans á hlutunum en ég varð fyrir því að heyra viðtal við hann á stöð 2 í gær. Umræðuefnið var hlutur ríkissins í bensínverðinu.

Steingrímur er ekki slæmur maður en barnatrú hans í pólitík er bara svo afleit. Hann kemst að þeirri niðurstöðu að bensínverð hér sé lágt og hlutur ríkissins lægra en víðast og því sé bráðhollt að halda áfram niður brekkuna og gefa ekki eftir álögur ríkissins.

Allt ber þetta að sama brunni hjá fjármálaráðherranum. Hann skilur hvorki upp né niður í hagfræði og fattar ekki gildi hagvaxtar og nú nýverið hefur hann brugðið á það ráð að halda því fram að hagfræði og hagkvæmni sé ekki endilega góður mælikvarði þegar rætt er um afkomu atvinnugreina!

Þó fréttamanninum hafi ekki dottið í hug að trufla ráðherrann með athugasemdum um að samanburður á bensinverði hér og annars staðar ætti að vera í samhengi við laun og kaupmátt þá er bara ekki hægt að ræða þessa hluti án þess samhengis vilji menn láta taka eitthvert mark á sér. Steingrímur kemst þó upp með þetta slag í slag í fjölmiðlum...

En burtséð frá þessu pælingum þá situr alltaf eftir hið magnaða áunna skilningsleysi á hagvexti og þeirri staðreynd að betra er að launin okkar komi við á nokkrum stöðum áður en þau lenda í vasa fjármálaráðherra.

Með eftirgjöf Steingíms á bensingjaldi ykkust líkurnar á meiri notkun og meiri ferðalögum sem aftur þýðir fleiri atvinnutækifæri í ferðaþjónustu og tengdum greinum sem þá leiða af sér allskonar afleidd störf og svo framvegis og framvegis.

Hreyfing kæmist á hlutina og hjól sem stöðvast hafa og eru að stöðvast tækju að snúast á ný. Blóð í æðar atvinnulífs....

....og það allt þýðir hvað fyrir ríkissjóðinn hans Steingríms?

Bingó!!

Röggi

Kvótinn og stjórnarandstaðan

það er þægilegra líf að vera í stjórnarandstöðu en stjórn. Vera jafnvel fúll á móti og hafna öllum erfiðum málum og handvelja svo gæðamál til að halda með allt eftir stemningu í þjóðfélaginu á hverjum tíma. Sumir flokkar hafa búið að slíkum lífsgæðum lengi og náð sér á endanum í nægilegt fylgi til að setjast að kjötkötlunum.

VG er eins og rifið út úr kennslubókinni þegar að þessu kemur og eitt besta dæmið er kvótakerfið. Það er system sem stór hluti þjóðarinnar hefur lært að hata og sannfærst um að þeir einir stundi veiðar sem hafa fengið allt frítt upp í hendurnar. Útgerðir eru vont fólk sem hefur yfirveðsett allt og græðir svo á öllu saman. Og ég veit ekki hvað....

Ég man hvernig útgerðin var rekin fyrir kvótann. Þá hétu kvótagreifarnir sægreifar og áttu heilu plássin og ráku alla heim þegar enginn var fiskurinn. Svo var gengið fellt eftir hentugleika og stjórnmálamenn útveguðu togara út í eitt í kjördæmapotisfíling. Allt var þetta meira og minna á hausnum og ríkisrekið með einum eða öðrum hætti og sóknargetan langt umfram það sem hentaði. Þá var þessi bransi ekki orðinn að sameign þjóðarinnar. Það kom með hagnaðinum síðar....

Af hverju öfunda aðrar þjóðir okkur af systeminu? Þjóðir sem þurfa sífellt að ríkisstyrkja útgerðir sem svo ofveiða allar tegundir stjórnlaust. Vel má vera að mistök hafi verið gerð í upphafi en er það næg ástæða til að kollvarpa kerfi sem virkar og taka upp annað sem ekki ekki virkar?

Ég get svo vel skilið reiði þeirra sem sitja eftir í sjávarplássum kvótalausum en sé ekki ljósið í því að afhenda stjórnmálamönnum völdin til að geta úthlutað kvóta eftir smekk hingað og þangað án tillits til hagkvæmni. Við höfum fullreynt það kerfi og það leysir ekki vandann en færir hann hugsanlega eitthvað til áður en allt sígur á enn verri ógæfuhlið.

Margir bundu miklar vonir við ríkisstjórnina í þessum efnum enda hafði ekki vantað stóryrðin árum saman. Nú skyldi sko tekið á þessum bévítans kvótagreifum öllum saman og auðlindinni "skilað" til eigenda sinna. Nú eftir tvö ár hefur meira að segja ríkisstjórninni lærst að svona einfalt er málið því miður ekki.

En vandinn eru gömlu loforðin og því hefur Jón Bjarnason ráðherra sjávarútvegs lamið saman algerlega liðónýt frumvörp um málið. Vissulega getur verið erfitt að gera öllum til hæfis þegar kemur að rekstri fyrirtækis eins og Íslands en afar sjaldgæft er að koma fram með frumvörp sem enginn hagsmunaaðili hringinn í kringum borðið getur sætt sig við en það er VG að gera og Samfylking reynir án afláts að þegja og vona að enginn taki eftir því að hún er líka í ríkisstjórninni.

Tilraunir ríkisstjórnarinnar til að eyðileggja sjávarútveginn og draga úr hagkvæmni til lengri og skemmri tíma er grafalvarlegt mál og látið ekki blekkjast þó spunameistarar hafi dottið niður á það þvaður að fleira skipti máli en hagfræði þegar kemur að atvinnuvegum þjóðarinnar.

Það kann að henta lítilmótlegum hagsmunum pólitískum til skamms tíma að ganga milli bols og höfuðs á ímynduðum óvinum þjóðarinnar sem reka útgerðir með þessum kvótafrumvörpum en lengra nær það ekki. Leitun er að hagfræðingum og hagsmunaaðilum sem telja þau til bóta en þeir fagna mest sem seldu sig út úr greininni og bíða nú eftir því að kaupa sig inn aftur með afföllum. Það er líklega það sem VG kallar nýliðun í greininni....

Hún er rómantísk hugmyndin um að innkalla bara kvótann og endurúthluta til þeirra sem vilja. Og setja bara þessa skuldugu útgerðir á hausinn. "Gott á þessa skratta" heyrist jafnvel. Fáum bara aðra til að veiða fiskinn. Svona kaffihúsatal á ekkert erindi inn á þing enda vita þeir sem hafa kynnt sér málið að þessi hagfræði heldur hvorki vatni né vindi þó sniðug sé í góðra vina hópi.

Gamli stjórnarandstöðuflokkurinn VG hefur nefnilega kjaftað sig út í horn og ratar ekki þaðan og vonar líklega að einhver nenni að stunda málþóf fram að næstu kosningum til þess að svæfa málið. Og þegar forsætisráðherra er spurð út í málið þá rær hún á gömul mið og talar um hrunflokka og bankakrísu eða frjálshyggju og reynir að eyða talinu með því að benda á annað.

Það er vilji til þess á þingi að laga það sem aflaga kann að hafa farið og gerlegt er að lagfæra án þess að eyðileggja það sem virkar. En það bara hantar ekki gamla stjórnarandstöðuflokknum VG.

Það þarf kjark og skapfestu til að standa með langtímahagsmunum en ekki bara stundar. Ríkisstjórnarflokkarnir hafa því miður margsýnt að slíkan kjark og slíka skapfestu er þar ekki að finna......

Röggi

Staða biskups

Hvað á maður að halda um þjóðkirkjuna? Margir ríghalda í trúna og vilja stunda kirkjuna sína og þykir undurvænt um siðina. Við höldum jól og sækjum brúðkaup og jarðsyngjum hvert annað í faðmi kirkjunnar. Börnin okkar flestra eru fermd og skírð í kirkju og tónlistarlíf væri fátækara ef ekki hefðum við haft kirkjukórana.

Og við höfum prestana. Þeir eru af holdi og blóði eins og við og verða varla háheilagir þó þeir ljúki embættisprófi og fái brauð. Það er þannig að við heyrum mun meira af því sem miður fer og svoleiðis er það klárlega með kirkjuna því innan kirkjunnar er auðvitað unnið frábært starf.

En ef við viljum meta gæði hlutanna er best að byrja á slæmu dögunum. Kirkjan er að ganga í gegnum slæma daga hin síðustu ár þegar hvert hneykslismálið virðist reka annað. En það eru viðbrögðin við sögunni og þeim mistökum sem hún hefur að geyma sem gera íllt verra.

Karl Sigurbjörnsson virðist ætla að taka einkahagsmuni sína fram yfir kirkjunnar og vei kirkjunni ef honum tekst það. Rannsóknarskýrsla kirkjunnar á glæpum Ólafs Skúlasonar fer þeim höndum um Karl að hann á engan kost annan en stíga til hliðar. Þannig og aðeins þannig á hann einhvern möguleika á fyrirgefningu.

Kannski upplifir biskup sig sem fórnarlamb tíðarandans á einhvern hátt. Við horfðum á Ólaf Skúlason tala um áskanir sem á hann voru bornar og kærðum okkur kollótt flest og héldum áfram með okkar verk. En við vissum ekki það sem sumir aðrir vissu...

Karl Sigurbjörnsson gerir ekki tilraun til að andæfa niðurstöðu skýrsluhöfunda en reynir að segja okkur hvers vegna hann gat ekki breytt rétt. Ég hef þá skoðun að þær skýringar séu til heimabrúks og geri ekkert gagn fyrir kirkjuna.

Staðreyndin er sú að upp er komin staða sem Karl kemst ekki frá nema segja sig frá starfi. Hann þarf að hugsa stórt og af auðmýkt og hann þarf að hugsa um hag kirkjunnar fyrst og fremst.

Það gerir hann með því að stíga til hliðar. Þannig axlar hann ábyrgð og reynir að læra af misökum sínum.

Einungis þannig....

Röggi