Er Illugi traustsins verður?

Illugi Jökulsson sem sat í stjórnlagaráði ræðir í dag áhugaverðan punkt þegar hann bloggar um það hvort eðlilegt sé að þingmenn sem ekki njóta mælanlegs trausts séu að véla um tillögur ráðsins sem Illugi sat í.

Nú má vissulega velta því fyrir sér hvort vægi þings eigi almennt að minnka í hlutfalli við niðurstöður skoðanakannana og hvort ekki eigi hreinlega að aftengja löggjafarsamkomuna ef capacent mælir ekki traust yfir ákveðinni prósentutölu.

Við getum tekið þetta lengra og íhugað það hvort hæstirétt eigi ekki að svipta rétti til að dæma í málum mælist traust til hans minnkandi. Hvort fjölmiðill sem selst lítið eigi að fá að hafa skoðun. Þessi listi er endalaus....

Sumir myndu jafnvel velta því fyrir sér hvort stjórnlagaráðið sem Illugi sat í naut nægjanlegs trausts yfirleitt. Illugi fékk reyndar sæti í þessu ráði þegar meirihluti þingsins sem hann bendir nú á að nýtur ekki trausts sniðgékk lög og rétt með eftirminnilegum hætti.

Löggjafar og dómsvald er ekki til skraust eða notkunar eftir smekk eða pólitískum hentugleika þó núverandi ríkisstjórn hafi reyndar stundað þann leik.

Við búum við ákveðið stjórnarfar og til þess að það virki er best að halda sig við prinsippin svo ekki sé hætta á að ríkjandi valdhafar (framkvæmdavald) hverju sinni geti leikið sér með fjöreggið sem lýðræðið er allt eftir hentugleika.

Ætli Illugi hefði sérstakar áhyggjur af trausti þings ef hann hefði fulla sannfæringu fyrir því að þingið gerði eins og honum finnst rétt að gera?

Ó nei....

Röggi

Hvar er Hörður Torfa núna?

Þeir eru margir sem hafa virkan áhuga á seðlabanka Íslands. Hörður Torfason er einn þeirra og Bubbi bloggari líka. Þessi kappar fóru mikinn fyrir hrun í "faglegri" gagnrýni sinni á bankann og stóðu fyrir allskyns uppákomum og mótmælum við bankann. Þeir voru umboðsmenn sannleikans og þjóðarinnar...

Nú hlýtur Hörður Torfason og hans fólk að fara að róta í búsáhaldaskápum sínum og strunsa að bankanum og mótmæla dellunni sem núverandi bankastjóri stendur fyrir. Már Guðmundsson fann upp peningamálstefnu þá sem fylgt hefur verið frá því löngu fyrir hrun. Það er bara þannig...

Og hann framfylgir henni enn í fullkomnum friði. Hann var munstraður í djobbið og bullið í kringum launin hans í upphafi alger farsi. Klassíska pólitíska skítalykt lagði af málinu hátt til himins.

Már Guðmundsson var að hækka vexti á stórskuldug heimili og lamað efnahags og atvinnulíf.

Hvar er Hörður núna?

Röggi

Aðildarviðræðurnar

Ég veit ekki alveg hvað ég á að halda um þá hugmynd að draga okkur út úr aðildarviðræðum við ESB. Ég hef verið þeirrar skoðunar að best sé að fá samninginn og klára þetta stóra mál eins og menn og una niðurstöðunni. Hinn kosturinn er að þrasa um málið um ókomin ár þar sem trúarleiðtogar beggja megin víglína halda sínu fram.

Og það þras snýst nefnilega einmitt um efni hugsanlegs samnings við þetta heimsmet í miðstýringu sem ESB er. Ég veit að á málinu eru ýmsar hliðar og til eru ágæt rök með og á móti þvi að hætta á þessum tímapunkti.

Samningsstaða okkur er veik og sundurlaus ríkisstjórn með málið á sinni könnu og hvorki þjóð né þing með nokkra sannfæringu fyrir aðild og jafnvel ekki viðræðunum sjálfum.

Kannski má halda því fram að það þjóni hagsmunum þeirra sem vilja inn að draga sig út núna því alls ekkert bendir til þess að hægt verði, í fyrirsjáanlegri framtíð, að koma með nokkurn þann samning sem fengi brautargengi þjóðarinnar.

Á sama hátt væri mögulega hægt að halda því fram að andstæðingar aðildar gætu séð hagsmuni í því að drífa óvinsælt málið í gegn og kolfella það með hraði.

Það er margt í mörgu....

Röggi

Ólund fótboltaþjálfara

Það er ekki tekið út með sitjandi sældinni að vera fótboltaþjálfari. Meira að segja á hinu litla Íslandi er gríðarpressa og álag. Reyndar er pressa á öllum hvort sem um er að ræða stjórnarmenn, leikmenn eða dómara. Þetta er orðinn alvöru bransi og peningar skipta máli.

Umfjöllun um fótbolta eykst stöðugt og fyrir því eru góðar ástæður. Fótbolti er vinsælasta greinin og sú stærsta. Í fótbolta verða til stjörnur á innlendan mælikvarða sem verða svo fyrirmyndir íþróttaæskunnar hvort sem þeim líkar það betur eða verr.

Þetta gildir líka um þjálfarana. Mér sýnist að hér sé að verða til merkilegur kúltúr sem gengur út á það að þjálfarar mæta með ólund og útúrsnúninga að vopni í viðtöl eftir leiki. Reyndar þó helst leiki sem tapast....

Ég kaupi það alveg að eitthvað sé hægt að gera skemmtilegra eftir sára tapleiki en að fara í fimm viðtöl þar sem misgáfulegum spurningum er beint að þjálfurum. En er þetta ekki hluti af starfinu? Nú orðið er það að verða einn spennuþátturinn enn í kringum fótboltann hvernig sumir þjálfarar hegða sér í viðtölum eftir leiki.

Orðhengilsháttur, pirringur og allt að því dónaskapur er ekki góð auglýsing fyrir fótboltann. Og varla er það viðhorfið sem við viljum að íþróttamenn framtíðarinnar tileinki sér þegar á móti blæs.

Röggi

Smjörklípa.is

Hafið þið heyrt hver borgar Ólafi Arnarsyni bloggara og rithöfundi fyrir skrifin og skoðanirnar?

Nú. það eru................

Hann mun mögulega reyna að neita því en.......

Kv McCarty

Öfgar og geðveiki

Ritstjóri Eyjunnar hefur hugsanlega fengið væg einkenni bakþanka sem hann kannast þó ekki við eftir grein sem hann skrifaði af nokkurri vanstillingu um Hannes Hólmstein og amx og fleira vont í heiminum.

Ég veit ekki hvort tilefnið var grein um Össur Skarphéðinsson á amx eða hugarvakning sem ritstjórinn varð fyrir þegar aðhlátursefnið Árni Páll Árnason reyndi að gera sér, kannski undir rós, einhversskonar pólitískt mat úr hörmungaratburðunum í Noregi.

Ritstjórinn þarf svo ekkert að biðjast afsökunar á hatri sínu á amx og því sem þar er hvíslað eða ofnæminu fyrir Hannesi Hólmsteini. Sú saga er löng og merkileg og menn þumbast enn við í leðjuslagnum og ríghalda í fornar víglínurnar. Í þeirri baráttu virðist allt leyfilegt á báða bóga og má vart á milli sjá þó sumir þykist kannski sjá stigsmun er hann að mínu mati ekki eðlis.

En mér finnst verulega langt til seilst hjá þeim kumpánum að ætla að sýkna fjöldamorðingjann í Noregi af geðveiki heldur dylgja um að þetta sé í raun rökrétt afleiðing af skoðunum öfga hægrimanna sem hefði þá mátt búast við á hverri stundu frá fólki sem mælist alheilbrigt á geði.

Tal öfga hægri manna höfðar ekki til mín og það ryfjast upp fyrir mér að snarbilaðir menn finnast víst víða og ekki laust við að við þekkjum margar sögur um slíka sem hafa nýtt sér eiginlega hvaða hugmyndafræði sem er til voðaverka. Þar geta þeir horft til allra átta sem útbúnir eru víðsýni og þolgæði.

Ég tek þó auðvitað undir það að haturstal og neikvæðni er betri og frjórri jarðvegur en ekki en geld varhug við þeirri einföldun að það eitt og sér hafi, ásamt hugmyndafræði sem fjandinn Breivik aðhyllist, hafi ráðið öllum úrslitum. Hér þarf nefnilega geðveiki til þveröfugt við það sem ráðherrann heldur fram.

Hugsanlega eru öfgar geðveiki og geðveiki öfgar og kannski eru ýmsir einræðisherrar hvort sem litið er til skemmri eða lengri tíma barasta ekki geðveikir heldur bara lógísk afsprengi hugmyndafræði sem krefst þess að þjóðir séu beittar grimmd og sviptar mannréttindum og reisn.

það skyldi þó ekki vera...

Lífið hefur því miður að geyma sögur af fáránlegum frávikum brenglunar og geðveiki eins og helvítis skepnuna frá Noregi. Og mér er slétt sama þó menn setji nýtt heimsmet í orðhengilshætti.

Það er í besta falli ósmekklegt að reyna að slá pólitískar keilur af þessu ömurlega tilefni eins og ráðherrann og ritstjórinn létu eftir sér.

Röggi

Hleranir og ekki hleranir

Hvenær er skynsamlegt og gott að fjölmiðlar hleri síma eða lesi tölvupósta fólks? Í Bretlandi ætlar allt um koll að keyra vegna símahlerana fjölmiðlarisa. Almennt hefur fólk illan bifur á símahlerunum held ég, nema þegar vondu gæjarnir nást með þeim hætti.

Hver er munurinn á símahlerunum og að nýta sér illa fengna tölvupósta? Ég geri mér grein fyrir því að á góðum degi finnst flestum bara ekkert að því að hlera síma eða nýta sér tölvupósta vondu kallana en mælikvarðinn getur ekki legið þar. Helgar tilgangurinn algerlega meðalið þegar hann er góður? Hver gætir réttar þeirra saklausu?

Fjölmiðlamenn munu segja að ef taka eigi af þeim réttinn til að nýta upplýsingar sem ekki séu endilega fengnar með "löglegum" hætti sé allt að því sjálfhætt. Ég hef vissa samúð með þessu sjónarmiði en þurfa ekki fleiri atriði að koma til heldur en þetta þrönga sjónarhorn?

Við fyllumst réttláttri reiði vegna frétta af skipulögðum símahlerunum fjölmiðils en látum okkur eiginlega í léttu rúmi liggja þó fjölmiðlar nýti sér tölvupósta fólks. Af hverju er það? Sumir vilja hengja sig á tæknileg atriði eins og að munur sé á skipulagðri hlerunarstarfsemi og "tilviljanakenndum" upplýsingum sem fjölmiðlum berast í daglegu amstri.

En hvað segja lögin? Er mér leyfilegt að nýta tölvupósta sem eru ekki ætlaðir mér? Má ég hakka mig inn á pósta frá mönnum og ákveða svo síðar hvort þar er eitthvað sem ég tel nauðsynlegt að komi fyrir almennings sjónir? Og skiptir máli hvort ég hakkaði mig sjálfur eða fékk annan til þess?

Þetta er viðkvæmt og svæðið grátt og ég veit að fjölmiðlamenn telja nóg að sér þrengt fyrir og kannski eitthvað til í því. En getum við haft það þannig að hleranir beinar eða óbeinar séu í lagi þegar þær skila því sem við skilgreinum sem góðan árangur en afleitar þegar það gerist ekki?

Og spurningin sem mig vantar svar við er. Hver er munurinn á hlerunum símtala eða tölvupósta?

Röggi