Er ríkisstjórnin skúrkurinn í málinu?

það er ekki auðvelt að vera stjórnmálamaður. Skiptir í raun engu hvort um góða tíma er að ræða eða slæma. Nú eru slæmir tímar og bankar ramba á barmi gjaldþrots um allan heim. Útlitið er hreint ekki gott og krafan um að stjórnvöld geri eitthvað í málinu hefur verið hávær mjög.

Fjölmiðlamenn hafa farið hamförum undanfarnar vikur. Varla hefur liðið fréttatími án þess að einhver hafi ekki birst og kvartað yfir svefni ríkis og seðlabanka. Almennar og óbeinar aðgerðir hafa ekki þótt nægar og menn heimtað beinar og sjáanlegar.

Nú gerist það að Glitnir kemur til seðlabankans og nánast segir sig á sveitina. Ríkisstjórnin tekur þá ákvörðun að höfðu samráði við seðlabankann að bjarga bankanum frá því að fara í þrot. Gott mál hélt ég en ekki aldeilis....

Nú tala þeir sem áttu bankann um eignaupptöku og fara að tuða um að nú séu þeir að tapa peningum sem og aðrir hluthafar. Þeir vildu nefnilega fá lánaða peninga frá skattborgurunum og þá trúlega bara út á goodvillið!!. Þeir hafa rekið bankann í þrot þó ég viti að hluti af þvi er óheppni en samt hafa þeir rekið bankann í þrot.Útlán hafa verið þeirra ær og kýr. Innlán undantekning og aukábúgrein. Nú kemur það í bakið á þeim. Og að því er virðist algerlega í opna skjöldu.

það er bara þannig hjá mér og þér að þegar ég kem í bankann minn og bið hann um að bjarga mér frá gjaldþroti en að vísu hafi ég engar tryggingar fyrir peningum sem ég mun þurfa að þá verður svarið trúlega nei takk.

Telji bankinn hins vegar að það þjóni stórum hagsmunum að redda málinu getur hann að sjálfsgöðu keypt mig út úr veseninu. En það þýðir þá væntanlega að þeir sem voru hluthafar með mér í fyrirtækinu munu eins og ég tapa peningum. Það getur alls ekki verið seðlabankanum að kenna. Eins og segir í sögunni. Það skrifast alfarið á Glitni...

Þess vegna var frábært að sjá Sigmar í kastljósi kvöldsins hamast á forsætisráðherra vegna þess að Glitni var bjargað. Og ástæðan, jú Jón Ásgeir og félagar tapa svo miklu ásamt öðrum hluthöfum! Hvurslags rugl er þetta? Hvað hefði Sigmar blessaður sagt ef Glitnir hefði fengið þvert nei?

Stærstu hluthafar Glitnis hafa án efa haft betri yfirsýn yfir stöðuna en aðrir. Þeim er eðlilega vorkunn að tapa nú peningum en að reyna að gera seðlabankann og ríkisstjórnina að skúrki hér skil ég ekki. Miklu eðlilegra er að spyrja hvernig hefði farið fyrir fólki ef ekki hefði verið tekið vel í beiðnina.

Ég legg til að Sigmar og félagar fari frekar að leita eigendur bankans uppi og veiða svör og skýringar upp úr þeim í stað þess að fjargviðrast út í þá sem rétt björguðu okkur öllum frá enn meira tjóni en þessir aðilar voru búnir að koma sér og öðrum hluthöfum í.

Röggi.

Upphafið að endinum?

Það hefur verið þannig hér að margir hafa trúað því að Jón Ásgeir væri ósigrandi. Fjármálaséní sem ekkert biti á. Reyndar hafa verið örfáir efasemdarmenn. Þeir hafa að jafnaði verið afgreiddir sem fávitar eða viljalaus verkfæri í höndum geðveiks manns sem heitir Davíð Oddsson.

Þeir eru nefnilega merkilega margir sem halda að allt snúist um stjórnmál. Menn næra þá hugsun með sér enda sjálfir pikkfastir í þeim forarpytti. það hefur ekkert með stjórnmál að gera hvernig þessir kappar hafa rekið sín viðskipti.

Kannski er komið að skuldadögunum núna þó ég efist ekki um kapparnir sjálfir muni eiga til hnífs og skeiðar. Frá mínum bæjardyrum séð erum við öll nú að súpa seiðið af ruglinu í þessum mönnum árum saman.

Héldu kannski einhverjir að peningarnir sem hurfu í Sterling þvælunni frægu kæmu af hinum ofan? Sjóðir banka og fyrirtækja í eigu þessara gaura eru ekki ótæmandi þó vasar þeirra sjálfra taki lengi við...

Vonandi hefur þetta ekki þau áhrif að fleiri fyrirtæki í eigu Jóns Ásgeirs fari til fjandans. 365 er varla í góðri stöðu fyrir. Ekki ólíklegt að nú verði drifið í að reyna að selja verðmætustu eignina, Fréttablaðið á meðan enn er hægt að finna einhver fyrirtæki til að auglýsa í því blaði.

Mér finnast aðgerðir seðlabankans góð tíðindi. Vörn snúið í sókn. Og það sem best er, við förum kannski að losna við ævintýramenn sem virðast hugsa fyrst og fremst um það hvernig megi nú ná sem mestu í eigin vasa og skilja svo eftir sviðna jörð.

Kannski finnst einhverjum að þetta séu allt hreinar tilviljanir allt saman. Alger óheppni bara. Alþjóðleg kreppa skipti þarna höfuðmáli. Enginn vafi á að hún hjálpar ekki til en það gerir eignarhaldið hér ekki heldur.

Og svo finnst örugglega mörgum að einhvern veginn hljóti þetta allt saman að vera Davíð að kenna.....

Röggi.

Meira um Jóhann.

Hann heldur áfram farsinn um Jóhann Benediktsson. Maðurinn veður áfram og sér samsæri í öllum hornum. Öll embætti sem hann þurfti að hafa samskipti við og þeir sem þar vinna hreinlega höfðu ekkert betra við tímann að gera en að leggja stein í hans götu. Hversu trúverðugt er það?

Þetta er ekki í fyrsta skipti sem það gerist að menn sem ekki geta unnið í hóp og undir aga hvort sem það lítur að grundvallarákvörðunum eða fjármálum beita því að peersónugera hlutina.

Þetta mál snýst ekkert um það hvort Björn Bjarnason er þurr á manninn eða Jóhann Benediktsson allra manna ljúfastur. Eða hvort menn þola ekki ríkislögreglustjóra almennt. Þetta snýst um það hver á að taka ákvarðanir. Hvernig stjórnsýsla er það að einn maður geti bara tekið sig út úr og haft hlutina bara eins og honum sýnist? Ég bið þá sem lesa þetta að reyna nú af öllum mætti að hafa hemil á krampakenndu ofnæmi sínu fyrir dómsmálaráðherra og heimfæra þetta upp á venjulega vinnustaði.

Ágreiningur um leiðir og aðferðir er eðlilegur og óhjákvæmilegur. Hlutirnir verða ekki persónulegir fyrr en augljóst er að maður í stöðu Jóhanns hvorki getur né vill vinna með þeim sem um málin eiga að véla. Þá snýst þetta um að persónan Jóhann er orðinn vandamál. Viljum við kannski hafa þetta þannig að embættismenn ráði almennt frekar en ráðherrar?

Hvaða hag halda menn að Björn Bjarnason hafi af svona látum? Af hverju ætti hann og þeir sem vinna í ráðuneytinu að standa fyrir því að leggja Jóhann í einelti. Vinsæll maður sem nær árangri. Á flestum málum eru tvær hliðar og kannski er kominn tími til að þeir sem hafa verið hvað hvað orðljótastir kynni sér efnisatriði málsins.

Hér er einfaldlega um faglegan ágreining að ræða sem Jóhanni hentar mjög vel að gera persónulegan. Ég fagna því að þeir sem hann ber þungum sökum í málinu virðast nú loks ætla að bera hönd fyrir höfuð sér auk þess sem öðrum lögreglustjórum þessa lands virðist nóg boðið.

Röggi.

Sigurvegarinn Heimir.

FH var rétt í þessu að verða Íslandsmeistari í fótbolta. Ég sjálfur hefði vel getað unnt Keflavík að vinna þetta mót. Þeir voru frábærir eiginlega allt mótið og stórskemmtilegir. Kannski má segja að þeir hafi tapað mótinu frekar en að FH hafi unnið. Keflvíkingar virtust fara á taugum þegar þeir voru komnir í dauðafærið...

Ég er ekki í nokkrum vafa um sigur FH er fyrst og fremst sigur Heimis Guðjónssonar þjálfara. Hann hefur að mínu viti framkomu og afstöðu atvinnumanns. Ummæli hans eru að því er ég best fæ séð alltaf á þann veg að hann og hans fólk verði að bæta sig. Heimir hugsar inn á við öfugt við marga þjálfara.

Ódýrar skýringar ein og dómgæsla og óheppni ekki til eða þá vallaraðstæður. Heimir hefur hugarfar sigurvegarans. Upphrópanir og hávaði ekki hans stíll. Eftir leik á móti Fram þar sem mörgum FH ingum fannst mótlætið mikið í dómgæslu tókst með engu móti að draga orð upp úr Heimi um það mál.

Þá talaði hann einungis um það hvað hann þyrfti að laga og bæta og lofaði að það yrði gert. Í dag sáum við úr hverju hann er gerður. Hógværð og fagmennska eru sem betur fer persónueinkenni sem duga líka í þjálfarabransanum þó oftar fari meira fyrir hinum sem týpunum enda selja þeir fjölmiðla betur...

Röggi.

Sýslumannsraunir.

Er ég eini maðurinn sem læt sleifarlag í opinberum rekstri fara í taugarnar á mér? Embættismenn virðast sumir halda að skattarnir okkar standi þeim til boða eins og þeim sjálfum kann að henta hverju sinni.

Aftur og aftur, ár eftir ár lufsast menn áfram og láta eins og fjárveitingar og rekstrarrammi sé eitthvað ofan á brauð. Og til vara, að það eigi bara við um alla hina. Skýringar sem gefnar eru iðulega; ég er að gera svo góða hluti!

Nýjasta dæmið er sýslumaðurinn suður með sjó, Jóhann Benediktsson. Hann er eins og lénsherra. Rekur bara sitt embætti alveg óháð því hvað eitthvert ráðuneyti segir. Fjárhagsáætlanir léttvægar fundnar enda verið að vinna svo gott starf.

Getur verið að starfsmenn þar hafi betri laun en aðrir sambærilegir hjá öðrum embættum sömu tegundar hér á landi? Ef svo er þá skil ég vel ánægju fólks með sinn sýslumann. Efast reyndar í engu um mannkosti Jóhanns en þetta mál getur alls ekki snúist um það.

Hvernig væri hér umhorfs ef allir sýslumenn og ráðsmenn ríkis og bæja hefðu hlutina bara svona? Þeir sem hæst hafa látið virðast einnig telja að ráðuneyti Björns Bjarnasonar lúti ekki heldur neinum eðlilegum lögmálum eins og fjárlögum. Þar á bæ geti menn bara gengið í botnlausa sjóði til að rétta af rekstur sem engan veginn rímar við áætlanir. Hver maðurinn ofan í annan rýkur til og talar um einelti og mannvonsku í þessu samhengi. Fullkomlega fáránlegt og óábyrgt og lyktar á stundum af skítugri pólitík.

Jóhann hefur rekið sitt mál í fjölmiðlum. það er lýðskrum ef ég er spurður. Björn liggur að vanda vel við höggi enda virðist hann haldinn þeirri ótrúlegu barnalegu trú að efnisatriði og prinsipp skipti máli. Að málið skýri sig sjálft ef fólk kynnir sér staðreyndir. Ef ég réði þar á bæ myndi ég í það minnsta reyna að bera hönd fyrir höfuð mér...

Að gera faglegan ágreining getur verið eðlilegt og hollt. Áherslur og aðferðir. Geti Jóhann ekki unnið með ráðuneytinu af þeim ástæðum þá er það bara þannig og þá hverfur hann til annarra starfa. Ekkert er eðlilegra.

Ef málið snýst um endurtekna tilhneigingu Jóhanns til að hundsa tilmæli um að halda sig við þann ramma sem honum er ætlaður eins og aðrir gera þá finn ég ekki til með honum.

Röggi.

Taktleysi.

Ég þyki fremur ferkanntaður maður. Fer ekkert sérstaklega mikið út fyrir kassann. Reglur eru reglur og undantekningar fáar. það er oftast best í opinberri stjórnsýslu því þá aukast líkurnar á gagnsæi og að allir séu jafnir.



Þess vegna hlýt ég að skilja vel að Árni fjármála hafi nú kært ljósmæður. Augljóst virðist að þær hafi brotið af sér. Tilgangurinn helgar ekki meðalið eins og ég hef oft sagt því ekki er nokkur leið að leggja eitthvert algilt mat á það hvenær tilgangurinn er nógu góður til að eðlilegt sé að fólk komist upp með að brjóta af sér.



það að hafa samúð með kjarabaráttu þeirra er eitt en að styðja ólöglegar aðferðir er annað. Allir verða að hafa leikreglur að leiðarljósi þó tekist sé á. Til þess eru þær enda engin efi að ljósmæður myndu leita réttar síns teldu þær á sér brotið.



Hitt er svo annað hvort þetta sé sérlega taktvisst hjá Árna. Hann er reyndar ekki sérlega taktviss almennt finnst mér og nýtur ekki mikillar hylli. Það getur stundum verið eðlilegt fyrir mann í hans stöðu sérlega í niðursveiflunni núna. Þarf stundum að vera boðberi vondra tíðinda.



Efast um að þessi tímasetning sé gáfuleg. Hefði ekki verið hægt að skoða þetta síðar í stað þess að hella olíu á eldinn sem logar orðið um allt samfélagið vegna þessarar deilu? Tímasetningar og taktur skiptir öllu í pólitík.



Hér hleypur Árni upp á skeiðinu...



Röggi.

Fréttastjórablús.

Ég botnaði hvorki upp né niður þeirri ákvörðun 365 á sínum tima að láta Denna hafa fréttastofuna. Hann var þá blogggasprari eins og ég og margir og umdeildur nokkuð. Auk þess framsóknarmaður sem er að jafnaði verra...

Ég man vel hvar ég var þegar flogið var á turnana tvo. Man einnig vel hvar ég var þegar Stewie Ray Vaughan lést í flugslysi. Ég mun lika muna vel hver ég var niður kominn þegar mér var sagt hver væri nýr fréttastjóri stöðvar 2.

Áramótaskaupið bara skollið á. Mér hefur alltaf fundist hann frekur og aggressívur. Orðljótur og ritstýring hans á vísi ekki rismikil. Að vísu margir sem vilja sjá myndir af fræga fólkinu á fylleríi með rassinn út úr kjólnum. það mun ekki fleyta honum langt.

Orðspor fréttastofa eru þeirra líf. Hér finnst mér allt vera lagt undir. Frá mínum bæjardyrum séð er hann skilgetið afkvæmi DV stílsins. Það er vondur stíll sem þjóðin hefur ítrekað hafnað.

En hann hefur auðvitað margt. Kraftmikill og óhræddur og fylginn sér. Ja, nema þegar hann skrifaði um sukkið á Jóni Ásgeir í fyrra að mig minnir. Þá tókst honum að birta að mig minnir tvær afsökunarbeiðnir áður en dagur var að kveldi kominn.

Sannaðist þar að engu máli skiptir hver á fjölmiðil og líka að harðhausar eins og Óskar Hrafn kunna að hlýða. það er örugglega kostur hér....

Vona þó að vel gangi því ég vill veg einkastöðvanna sem mestan í baráttunni við ríkis ofureflið.

Röggi.