Rausið í Davíð.

Fréttablaðið fullyrðir að Davíð Oddsson vilji þjóðstjórn hér. Ef rétt er þá ætla ég að láta það fara í taugarnar á mér. Fyrir mér er Davíð seðlabankastjóri en ekki stjórnmálamaður.

Hann hefur að vísu alltaf haft horn í síðu þessarar ríkisstjórnar og þetta því kannski kjörið tækifæri til að leggja þetta til. Er ekki í aðstöðu til að leggja mat á það hvort hugmyndir er góðra gjalda verð sem slík en finnst hreint ekki eðlilegt að Davíð sé að tjá sig um þetta.

Akkúrat núna þurfum við sterka og samheldna ríkisstjórn sem nýtur trausts. Að rjúka núna til og strá efasemdum með þessum hætti finnst mér afleitt og vanhugsað. Enda vandséð hvað þeir flokkar sem utan ríkisstjórnar standa hefðu til málanna að leggja. Hagsmunasamtök á vinnumarkaði gætu aftur á móti komið að með gagnlegum hætti en það efast ég ekki um muni gerast við núverandi skipan ef Guðmundur Gunnarsson fær ekki að ráða.

Hitt er svo annað að hugsanlega væri fínt að fá einhvern með Sjálfstæðisflokknum í baráttuna við efnahagsmálin því Samfylkingin er stikkfrí þar. Ekki mér að kenna er sagt. Ef ég réði værum við í Evrópusambandinu og allt í gúddí.. Og málið útrætt og Samfylkingin með fjarvistarsönnun.

Kannski veitir bara ekkert af utanðkomandi aðstoð. En Davíð á ekkert að skipta sér af því.

Röggi.

"Fólkið á fréttastofunni"

Alveg magnað - akkúrat þegar ég hélt að botninum væri náð hjá fréttastofu stöðvar 2 með viðtali Sindra aðstoðarmanns við Jón Ásgeir þá datt ég inn í umræður í Íslandi í dag.

þar voru Agnes Bragadóttir og Sigurður G. Guðjónsson. Og svo drengur sem heitir Sölvi en hann er líklega titlaður stjórnandi þegar hér er komið. Eins og nærri má geta snérist allt um bankatburðina. Hvað annað, Agnes og Sigurður skelegg og kjaftfor eins og venjulega og skoðanasterk.

Þróunin á þessum þætti er enn eitt kennsluefnið í því hvernig hlutleysi og fagmennska er gersamlega svívirt. Blessaður fréttadrengurinn missti sig svo gersamlega í því að reyna að koma höggi á Agnesi að Sigurður þurfti um tíma að hafa talsvert fyrir því að komast að! Hann var með hlutina á hreinu, talaði um hvað "fólkið á götunni" væri að tala um og hugsa. Hann er væntanlega fulltrúi þess fólks. Ó ekki. Hann var þarna baráttuglaður fulltrúi þess manns sem borgar honum launin. Sýnist hann ruglast all hastarlega á því sem mætti kalla "fólkið á fréttastofunni" og hinu fólkinu í landinu. Ömurleg frammistaða sem ég held bara að erfitt verði að toppa, og þó...

Sigurður G er skemmtilegur tappi. Kallaði Agnesi málpípu Davíðs og gerði það að öllum líkindum til að gera málflutning hennar léttvægari frekar en af óunnum dónaskap. Gleymdi því þá alveg að hann er líklega bæði hægri og vinstri hönd Jóns Ásgeirs og gott ef ekki tengdur Glitni líka. Ekki að spyrja að því að hæstaréttarlögmaðurinn er málefnalegur. Og hlutleysi hans hafið yfir allan vafa...

Það kemur mér ekki á óvart að fréttastofa Óskars Hrafns skuli á svo undaraskömmum tíma ná botninum. Misheppnað myndmál um Davíð Oddsson í fréttatímanum hefði líklega varla þótt nógu fyndið og ósmekklegt að rata á síður DV en þarna læddist það inn.

Nei, fyrir fólkið á fréttastofunni skiptir engu máli hver borgar því laun. Skorturinn á fagmennskunni er þá einhverju öðru um að kenna...

Röggi.

Fjölmiðlafár

það er ekki nýtt að ég standi gapandi yfir fjölmiðlum. Kannski fatta ég ekki hvert hlutverkið er. Hef samt skoðun eins og fyrri daginn...

Almenna reglan virðist vera sú að þeir sem eru bornir sökum verði af öllum mætti að bera af sér sakargiftir. Öfug sönnunarbyrði í stíl við Mc Carty forðum. Látum þá neita því. Miklu minna lagt upp úr því að fá þá sem fara fram með ásakanir til að færa rök fyrir sínu. Þetta fullyrði ég að er nánast plagsiður hér.

Við horfum upp á klassík í þessu efni núna. Hluthafar Glitnis og í sumum tilfellum menn sem tóku þátt í því að reka bankann í þrot birtast ítrekað í viðtölum þar sem þeir fullyrða eitt og annað og bera alls konar ætlanir og hluti á fjarstadda menn og komast bara upp með það. Í gær var stjórnarformaður bankans í viðtali í kastljósi og ég gat ekki betur séð en að spyrjandinn í málinu kæmi fram við hann eins og algerlega hlutlausan mann en ekki fullkomlega vanhæfan eins og ég tel hann vera.

Þarna sat hann og fjallaði um eigin verk eins og sérfóður maður fenginn utan frá til að meta atburði. Fabúleraði út í eitt og virtist vera að mestu óáreittur. Hvers vegna ekki var þjarmað að honum eins og forsætisráðherra um daginn er mér hulin ráðgáta. Ég efast lítið um það að ef seðlabankastjóri kæmi og reyndi að svara fyrir sig yrði saumað að honum.

Kannski er meiri safi í þvi, ég bara veit það ekki. Fyrir mér eru þessi menn teknir algerum silkihönskum. Skýrasta dæmið og að mínu viti dæmi sem hlýtur hreinlega að verða kennsluefni í fjölmiðlafræði framtíðarinnar var á stöð 2 í gærkvöldi.

Þar sat fyrrum aðstoðarmaður Jóns Ásgeirs, Sindri Sindrason, og núverandi launamaður á sjónvarpsstöð sem áðurnefndur Jón á og las upp spurningar af blaði. Þátturinn var að sjálfsögðu ekki í beinni og hafði verið klipptur til eftir kúnstarinnar reglum. Þar kom enn einu sinni í ljós að alls engu máli skiptir hver á fjölmiðil. Visir.is í dag er einnig undirlagður enda nýji fréttastjórinn hlýðinn með afbrigðum. Drottningarviðtal allra drottningarviðtala. Veit ekki hver glæpur Sindra var en refsingin var grimmileg enda verður hans ætíð minnst fyrir þessi tilþrif.

Núna þegar við þurfum sérstaklega á vönduðum fréttaflutningi og umfjöllun að halda þá finnst mér vanta verulega upp á. Æsifréttir í öndvegi í staðinn fyrir yfirvegun og fagmennsku.

p.s. Af augljósum ástæðum er hér ekki minnst orði á DV....

Röggi.

Meira um bankablúsinn...

Alveg er kyngimagnað að fylgjast með eigendum Glitnis fara hamförum í fjölmiðlum. Nenni varla að eyða orðum í Jón Ásgeir en stenst ekki freistinguna. Þeir sem ekki sjá í gengum ruglið í honum núna er gersamlega blindir. Þessi maður er búinn að blóðmjólka hvert fyrirtækið á fætur öðru. Icelandair hreinlega í tætlum og nú keyrir hann bankann sinn í þrot. Hver man eftir FL group? Heimtar hámarksávöxtun á fé sitt og tekur til sín þegar vel gengur. Brjálast svo þegar á móti blæs og hann getur ekki fengið meira fé til að leika sér með.

Þeir sem efast um að önnur leið hafi verið fær en að tala við seðlabankann þrátt fyrir aðvaranir Jóns! eru á rangri leið. Hef ekki hitt einn einasta mann sem vildi lána þessum köppum 84 þúsund milljónir af peningum okkar skattgreiðenda. Stjórnmálaskoðanir skipta engu, loksins. Kannski er runninn upp sá tími að þjóðin fer að sjá i gegnum þessa menn. Ekkert hefur vantað upp á þeir hafi fengið sitt í gengdarlausu góðærinu. Nú gerum við kröfu um Jón Ásgeir haldi einhverri reisn og standi í lappirnar.

Ef banikinn er svona gríðarverðmætur af hverju var hann þá að niðurlotum kominn? Stjórnarformaðurinn var í kastljósi í gær og talaði um hagnað ríkisins af kaupunum. Gengið rauk upp! það eru góðar fréttir segi ég. Hann kannski trúir þvi blessaður að gengið hefði rokið upp ef seðlabankinn hefði sagt nei...

Vilhjálmur Bjarnason, sem ég ber mikla viðringu fyrir, birtist okkur líka og bullaði. Sagðist viss um tryggingar hefðu verið fullnægjandi en viðurkenndi þegar á hann var gengið að hann hefði ekki kynnt sér málið. Bankastjórinn hans hins vegar sagði sjálfur að seðlabankinn hefði orðið að sýna sveigjanleika þegar tryggingarnar yrðu metnar. I rest my case...

Hluthöfunum virðist í raun sama um allt nema hlutinn sinn. Hagsmunir heildarinnar og viðskiptavina bankans aukaatriði. kannski skiljanlegt en við hin höfum annað sjónarhorn. Menn tíunda vondar afleiðingar þess að bankinn fór í þrot. Lánshæfi ríkisins versnar og ég veit ekki hvað og hvað. Hér er látið eins og valdhafar hafi átt fjölmarga góða kosti úr að spila. Af mörgum vondum valkostum var þessi illskástur.

Ábyrgðin liggur hjáþeim sem ráku bankann og áttu. Þeim sem hafa notið þess í ríkulega í góðærinu að eiga hann. Engir aðrir komu að því að reka hann í þrot.

Hvað halda menn að gerist ef svo ótrúlega vildi nú til að hluthafar Glitnis fyndu nú allt einu eignir og aura og forðuðu þessu. Hver mun treysta þessum aðilum fyrir peningunum sínum í framtíðinni?

Allt væl og dylgjur um annarlegar hvatir þeirra sem leystu vandann við illann leik er í besta falli fáránlega ósmekklegt. Og enn og aftur legg ég til að fjölmiðlamenn reyni að spyrja þá sem bera ábyrgð á stöðu bankans af sömu einurð og festu eins og þeir spyrja stjórnmálamenn...

Röggi.

Er ríkisstjórnin skúrkurinn í málinu?

það er ekki auðvelt að vera stjórnmálamaður. Skiptir í raun engu hvort um góða tíma er að ræða eða slæma. Nú eru slæmir tímar og bankar ramba á barmi gjaldþrots um allan heim. Útlitið er hreint ekki gott og krafan um að stjórnvöld geri eitthvað í málinu hefur verið hávær mjög.

Fjölmiðlamenn hafa farið hamförum undanfarnar vikur. Varla hefur liðið fréttatími án þess að einhver hafi ekki birst og kvartað yfir svefni ríkis og seðlabanka. Almennar og óbeinar aðgerðir hafa ekki þótt nægar og menn heimtað beinar og sjáanlegar.

Nú gerist það að Glitnir kemur til seðlabankans og nánast segir sig á sveitina. Ríkisstjórnin tekur þá ákvörðun að höfðu samráði við seðlabankann að bjarga bankanum frá því að fara í þrot. Gott mál hélt ég en ekki aldeilis....

Nú tala þeir sem áttu bankann um eignaupptöku og fara að tuða um að nú séu þeir að tapa peningum sem og aðrir hluthafar. Þeir vildu nefnilega fá lánaða peninga frá skattborgurunum og þá trúlega bara út á goodvillið!!. Þeir hafa rekið bankann í þrot þó ég viti að hluti af þvi er óheppni en samt hafa þeir rekið bankann í þrot.Útlán hafa verið þeirra ær og kýr. Innlán undantekning og aukábúgrein. Nú kemur það í bakið á þeim. Og að því er virðist algerlega í opna skjöldu.

það er bara þannig hjá mér og þér að þegar ég kem í bankann minn og bið hann um að bjarga mér frá gjaldþroti en að vísu hafi ég engar tryggingar fyrir peningum sem ég mun þurfa að þá verður svarið trúlega nei takk.

Telji bankinn hins vegar að það þjóni stórum hagsmunum að redda málinu getur hann að sjálfsgöðu keypt mig út úr veseninu. En það þýðir þá væntanlega að þeir sem voru hluthafar með mér í fyrirtækinu munu eins og ég tapa peningum. Það getur alls ekki verið seðlabankanum að kenna. Eins og segir í sögunni. Það skrifast alfarið á Glitni...

Þess vegna var frábært að sjá Sigmar í kastljósi kvöldsins hamast á forsætisráðherra vegna þess að Glitni var bjargað. Og ástæðan, jú Jón Ásgeir og félagar tapa svo miklu ásamt öðrum hluthöfum! Hvurslags rugl er þetta? Hvað hefði Sigmar blessaður sagt ef Glitnir hefði fengið þvert nei?

Stærstu hluthafar Glitnis hafa án efa haft betri yfirsýn yfir stöðuna en aðrir. Þeim er eðlilega vorkunn að tapa nú peningum en að reyna að gera seðlabankann og ríkisstjórnina að skúrki hér skil ég ekki. Miklu eðlilegra er að spyrja hvernig hefði farið fyrir fólki ef ekki hefði verið tekið vel í beiðnina.

Ég legg til að Sigmar og félagar fari frekar að leita eigendur bankans uppi og veiða svör og skýringar upp úr þeim í stað þess að fjargviðrast út í þá sem rétt björguðu okkur öllum frá enn meira tjóni en þessir aðilar voru búnir að koma sér og öðrum hluthöfum í.

Röggi.

Upphafið að endinum?

Það hefur verið þannig hér að margir hafa trúað því að Jón Ásgeir væri ósigrandi. Fjármálaséní sem ekkert biti á. Reyndar hafa verið örfáir efasemdarmenn. Þeir hafa að jafnaði verið afgreiddir sem fávitar eða viljalaus verkfæri í höndum geðveiks manns sem heitir Davíð Oddsson.

Þeir eru nefnilega merkilega margir sem halda að allt snúist um stjórnmál. Menn næra þá hugsun með sér enda sjálfir pikkfastir í þeim forarpytti. það hefur ekkert með stjórnmál að gera hvernig þessir kappar hafa rekið sín viðskipti.

Kannski er komið að skuldadögunum núna þó ég efist ekki um kapparnir sjálfir muni eiga til hnífs og skeiðar. Frá mínum bæjardyrum séð erum við öll nú að súpa seiðið af ruglinu í þessum mönnum árum saman.

Héldu kannski einhverjir að peningarnir sem hurfu í Sterling þvælunni frægu kæmu af hinum ofan? Sjóðir banka og fyrirtækja í eigu þessara gaura eru ekki ótæmandi þó vasar þeirra sjálfra taki lengi við...

Vonandi hefur þetta ekki þau áhrif að fleiri fyrirtæki í eigu Jóns Ásgeirs fari til fjandans. 365 er varla í góðri stöðu fyrir. Ekki ólíklegt að nú verði drifið í að reyna að selja verðmætustu eignina, Fréttablaðið á meðan enn er hægt að finna einhver fyrirtæki til að auglýsa í því blaði.

Mér finnast aðgerðir seðlabankans góð tíðindi. Vörn snúið í sókn. Og það sem best er, við förum kannski að losna við ævintýramenn sem virðast hugsa fyrst og fremst um það hvernig megi nú ná sem mestu í eigin vasa og skilja svo eftir sviðna jörð.

Kannski finnst einhverjum að þetta séu allt hreinar tilviljanir allt saman. Alger óheppni bara. Alþjóðleg kreppa skipti þarna höfuðmáli. Enginn vafi á að hún hjálpar ekki til en það gerir eignarhaldið hér ekki heldur.

Og svo finnst örugglega mörgum að einhvern veginn hljóti þetta allt saman að vera Davíð að kenna.....

Röggi.

Meira um Jóhann.

Hann heldur áfram farsinn um Jóhann Benediktsson. Maðurinn veður áfram og sér samsæri í öllum hornum. Öll embætti sem hann þurfti að hafa samskipti við og þeir sem þar vinna hreinlega höfðu ekkert betra við tímann að gera en að leggja stein í hans götu. Hversu trúverðugt er það?

Þetta er ekki í fyrsta skipti sem það gerist að menn sem ekki geta unnið í hóp og undir aga hvort sem það lítur að grundvallarákvörðunum eða fjármálum beita því að peersónugera hlutina.

Þetta mál snýst ekkert um það hvort Björn Bjarnason er þurr á manninn eða Jóhann Benediktsson allra manna ljúfastur. Eða hvort menn þola ekki ríkislögreglustjóra almennt. Þetta snýst um það hver á að taka ákvarðanir. Hvernig stjórnsýsla er það að einn maður geti bara tekið sig út úr og haft hlutina bara eins og honum sýnist? Ég bið þá sem lesa þetta að reyna nú af öllum mætti að hafa hemil á krampakenndu ofnæmi sínu fyrir dómsmálaráðherra og heimfæra þetta upp á venjulega vinnustaði.

Ágreiningur um leiðir og aðferðir er eðlilegur og óhjákvæmilegur. Hlutirnir verða ekki persónulegir fyrr en augljóst er að maður í stöðu Jóhanns hvorki getur né vill vinna með þeim sem um málin eiga að véla. Þá snýst þetta um að persónan Jóhann er orðinn vandamál. Viljum við kannski hafa þetta þannig að embættismenn ráði almennt frekar en ráðherrar?

Hvaða hag halda menn að Björn Bjarnason hafi af svona látum? Af hverju ætti hann og þeir sem vinna í ráðuneytinu að standa fyrir því að leggja Jóhann í einelti. Vinsæll maður sem nær árangri. Á flestum málum eru tvær hliðar og kannski er kominn tími til að þeir sem hafa verið hvað hvað orðljótastir kynni sér efnisatriði málsins.

Hér er einfaldlega um faglegan ágreining að ræða sem Jóhanni hentar mjög vel að gera persónulegan. Ég fagna því að þeir sem hann ber þungum sökum í málinu virðast nú loks ætla að bera hönd fyrir höfuð sér auk þess sem öðrum lögreglustjórum þessa lands virðist nóg boðið.

Röggi.